Tenniselleboog: symptomen, oefeningen en verlichting

Wat is een tenniselleboog?

Een tenniselleboog is een laterale epicondylalgie, ook wel laterale epicondylitis genoemd. Het pijnlijke gebied ligt bij de epicondylus, het benige uitsteeksel aan de buitenkant van de elleboog, waar verschillende pezen van de strekspieren van de pols en vingers vastzitten.

Tennis verklaart slechts een deel van de gevallen. Klussen, tuinieren, handarbeid, langdurig gebruik van een computermuis of het herhaaldelijk dragen van lasten kunnen deze pezen overbelasten. Een te stevige greep op het racket, een ongeschikt handvat of meer speeluren kunnen de klachten ook uitlokken.

Wat zijn de symptomen van een tenniselleboog?

Pijn aan de buitenkant van de elleboog is het belangrijkste symptoom. Deze kan uitstralen naar de onderarm en gepaard gaan met minder grijpkracht. Een deurklink omdraaien, uit een fles schenken, iemand een hand geven of een tas dragen met gestrekte elleboog kan soms lastig worden.

De pijn ontstaat vaak opnieuw wanneer u de pols tegen weerstand omhoog brengt. Druk op de epicondylus is gevoelig. Bij een langer bestaande vorm kan het ongemak ook in rust of 's nachts optreden.

Pijn aan de binnenkant wijst eerder op een mediale epicondylitis, soms golferselleboog genoemd. Tintelingen in de hand, gevoelsverlies, een geblokkeerde elleboog of nekpijn die uitstraalt naar de arm vragen om een ander onderzoek.

Waarom blijft de pijn soms aanhouden?

Een pees past zich langzaam aan belasting aan. De verantwoordelijke bewegingen maken vaak deel uit van het werk of dagelijkse taken, waardoor volledige rust moeilijk is. Aan de andere kant vermindert het langdurig immobiliseren van de arm de belastbaarheid en kan het de hervatting gevoeliger maken.

De strategie bestaat erin de meest irriterende bewegingen tijdelijk te verminderen en daarna de kracht geleidelijk te herstellen. Verander de manier waarop u voorwerpen draagt, gebruik beide handen en houd de last dicht bij het lichaam. Leg op kantoor de muis dichterbij en vermijd het om de pols lange tijd omhoog te houden.

Welke oefeningen helpen bij epicondylitis?

Deze oefeningen zijn geschikt bij pijn die al als tenniselleboog is vastgesteld. Begin met een lichte belasting. Het ongemak moet matig blijven en na de training terugkeren naar het gebruikelijke niveau. Stop bij hevige pijn, tintelingen of plotseling krachtverlies.

Isometrische polsextensie

Leg uw onderarm op een tafel, met de handpalm naar beneden. Leg uw andere hand op de rug van de pijnlijke hand. Probeer de pols omhoog te brengen terwijl u de beweging met de andere hand tegenhoudt. Houd 5 tot 10 seconden vast. Herhaal drie tot vijf keer.

Excentrische polsextensie

Houd een klein flesje of een licht halter vast, met de onderarm ondersteund en de hand over de rand. Help de pijnlijke hand met de andere hand omhoog. Laat hem in drie tot vijf seconden langzaam zakken met de pijnlijke kant. Begin met twee series van acht tot tien herhalingen.

Rotatie van de onderarm

Houd een licht, langwerpig voorwerp vast, zoals een kleine hamer, met de elleboog 90 graden gebogen. Draai de handpalm langzaam naar boven en daarna naar beneden binnen een comfortabel bewegingsbereik. Voer twee series van tien gecontroleerde bewegingen uit.

Zachte rekoefening voor de strekspieren

Strek uw arm voor u uit, met de handpalm naar de grond. Buig de pols voorzichtig met de andere hand tot u spanning voelt aan de bovenkant van de onderarm. Houd 20 seconden vast en herhaal twee keer. Een stekende pijn in de elleboog betekent dat de spanning te sterk is.

Een fysiotherapeut kan het aantal herhalingen, de belasting en de frequentie aanpassen. Regelmatig versterken telt meer dan één zeer intensieve training.

Hoe ontlast u de elleboog in het dagelijks leven?

Koude, gewikkeld in een doek, kan na een irriterende activiteit tijdelijk verlichting geven. Een elleboogbrace of een band onder de elleboog helpt sommige mensen bij handmatige taken, maar vervangt niet het opnieuw trainen van de pees.

Controleer ook uw sport- of werkmateriaal. Een passende racketgrip, een verbeterde techniek en lichter gereedschap verminderen de belasting van de onderarm. Vraag voor medicijnen advies aan een apotheker of arts.

Om de programma’s voor de bovenste ledematen beter te begrijpen, raadpleeg ook de gids van Bluetens over elektrostimulatie van de armen en de gids over het plaatsen van de elektroden.

Welke rol speelt elektrostimulatie?

TENS kan de maatregelen voor pijnverlichting aanvullen door de pijnwaarneming tijdelijk te beïnvloeden. EMS richt zich op spiercontractie en kan worden gebruikt in bepaalde revalidatieprogramma’s. De keuze hangt af van het stadium van de tendinopathie en hoe goed de elleboog het verdraagt.

Bluetens-apparaten geven toegang tot TENS- en EMS-programma’s met aanwijzingen voor de plaatsing in de app. Dit gebruik ondersteunt de oefeningen, het aanpassen van bewegingen en de professionele begeleiding. Het vervangt niet de diagnose van aanhoudende pijn.

Wanneer een arts raadplegen?

Raadpleeg een arts als de pijn niet verbetert na twee weken relatieve rust en eenvoudige zorg, of als deze het werk en de slaap sterk verstoort. Een zorgverlener kan de epicondylitis bevestigen en zoeken naar zenuwirritatie of gewrichtsschade.

Snel medisch onderzoek is nodig na een val of een klap, of bij een vervorming, flinke zwelling, een geblokkeerde elleboog, plotselinge zwakte of gevoelsverlies in de hand.

FAQ

Veelgestelde vragen

Hoe lang duurt een tenniselleboog?

Verbetering kan na enkele weken beginnen, maar sommige tendinopathieën duren meerdere maanden. Hoe lang de pijn al bestaat, de dagelijkse belasting en de regelmaat van de oefeningen beïnvloeden de duur.

Moet u volledig stoppen met sporten?

Tijdelijk minder pijnlijke bewegingen maken is vaak nuttig. Comfortabele activiteiten kunnen worden voortgezet. Het tennissen wordt geleidelijk hervat, met aandacht voor volume, techniek en materiaal.

Mogen de oefeningen pijn doen?

Licht, gecontroleerd ongemak kan aanvaardbaar zijn. De pijn mag tijdens de herhalingen niet toenemen en de volgende dag niet duidelijk sterker zijn. Verminder in dat geval de belasting of het bewegingsbereik.

Is een injectie altijd nodig?

Nee. De behandeling begint meestal met het aanpassen van activiteiten en revalidatie. De arts bespreekt andere opties afhankelijk van de duur, de ernst en de reactie op de conservatieve behandeling.

Medische bronnen

• NHS: tenniselleboog, symptomen en behandeling

• APTA: klinische richtlijn over laterale elleboogpijn